Print

Dornava Manor

  • Dornava Manor house complex, with accompanying park grounds is one of the most important monuments of the late Baroque period in Slovenia.
    In the past years the manor has been studied thoroughly. The investigation was based on the research of archival sources and scientific research and gave a comprehensive image about the architectural history of the manor. The first building, which is known only after engraving of Georg Matthäus Vischer, was simple and completely rebuilt around year 1700 on behalf of count Franz Anthony Sauer by unknown architect. Under patronage of count Joseph Thaddeus von Attems-Heiligenkreuz the building was reconstructed in the second half of the 18th century, according to the plans of an Austrian architect, Josef Hueber (Vienna, 1715 – Graz, 1787). Although the building of 1700 remained intact, some parts were considerably expanded and decorated in the late Baroque style.
    After an ambitious 18th century renovation until today, the mansion underwent some construction works, which over time severely damaged the building.
    Because of long exposure to strong degradation and un-appropriate restoration actions the stone elements of the exterior - statues and ornaments of the garden, fences and main building show only a faint picture of the past. After several decades of accelerated degradation is overall revitalization of the manor is inevitable.

  • Dvorac u Dornavi (Slovenija) sa kompleksom zgrada i parkom koji ga okružuje predstavlja jedan od najznačajnijih slovenačkih spomenika kasnog baroka. Poslednjih godina se dvorac detaljno ispituje. Istraživanja bazirana na arhivskim izvorima, zajedno sa naučnim istraživanjem dala su sveobuhvatniji pogled na istoriju arhitekture dvorca. Prva zgrada poznata po gravirama Georga Matiusa Višera je bila jednostavna, a kompletno je dograđeno oko 1700. godine po nalogu vojvode Franca Antonija Zauera i po planovima nepoznatog arhitekte. Pod patronatom vojvode Jozefa Tadeus von Atems-Hajlignrojca zgrada je rekonstruisana u drugoj polovini XVIII veka po planovima austijskog arhitekte Jozefa Hubera (Beč, 1715 – Grac, 1787.). Iako je zgrada iz 1700. ostala nepromenjena, neki delovi su značajno prošireni i dekorisani u stilu kasnog baroka. Nakon ambicioznog renoviranja u XVIII veku pa sve do danas, dvorac je pretrpeo neke konstruktivne radove koji su tokom vremena značajno oštetili zgradu.
    Zbog dugotrajnih degradacionih procesa i neadekvatne restauracije, spoljni elementi izgrađeni od kamena – statue, kao i i ornamenti u vrtovima, ograde i centralna zgrada, prikazuju samo bledu sliku prošlosti. Nakon nekoliko dekada ubrzane degradacije neophodna je svobuhvatna revitalizaija dvorca.

  • Dvorec Dornava s parkovnim kompleksom je med najpomembnejšimi spomeniki iz obdobja poznega baroka v Sloveniji.
    Dvorec je bil v preteklosti deležen celovite strokovne obravnave, ki je temeljila na raziskavah arhivskih virov in naravoslovno-znanstvenih raziskavah, kar je dopolnilo naše vedenje o stavbni zgodovini dvorca.
    Predhodnik današnjega dvorca, ki ga poznamo le po bakrorezu Georga Matthäusa Vischerja, je v večjem delu okoli leta 1700 po naročilu grofa Franca Antona Saureja prezidal neznani arhitekt. Po naročilu Jožefa Tadeja grofa Attems-Heiligenkreuza je v drugi polovici 18. stoletja graški arhitekt Jožef Hueber (Dunaj, 1715 – Gradec, 1787) dovrec v slogu poznega baroka ponovno prezidal tako, da je dvorec iz leta 1700 povišal in opremil z novimi fasadami ter postavil nov glavni portal z altano.
    Od obsežnih poznobaročnih prezidav pa do danes je dvorec utrpel mnogo gradbenih posegov, kar je sčasoma načelo kakovost stavbe. Kamniti elementi zunanjščine dvorca – kamniti kipi in ornamenti na vrtnih ograjah, v parku ter na samem kompleksu zaradi dogoletne izpostavljenosti močnim degradacijskim procesom in neprimernih preteklih konservatorsko-restavratorskih posegov danes kažejo le bledo sliko preteklosti. Po več desetletjih pospešenega propadanja je celostna revitalizacija dvorca neizogibna.

  • Il Maniero di Dornava, e i suoi circostanti giardini costituiscono uno dei più importanti monumenti del periodo tardo barocco in Slovenia.
    Negli anni passati il complesso è stato accuratamente studiato. La ricerca ha previsto la consultazione dei documenti d’archivio e lo svolgimento di indagini scientifiche che hanno permesso di ricostruire un’immagine dettagliata delle diverse fasi architettoniche del maniero. L’edificio nella sua prima versione, che è nota solo attraverso l’incisione di Georg Matthäus Vischer, era piuttosto semplice e fu interamente ricostruito ad opera di un architetto, di cui non è pervenuto il nome, nei primi anni del XVIII  per volere del conte Franz Anthony Sauer. Sotto il patrocinio del conte Joseph Thaddeus von Attems-Heiligenkreuz, il maniero fu modificato nella seconda metà del medesimo secolo secondo il progetto dell’architetto austriaco Josef Hueber (Vienna, 1715- Graz 1787). Sebbene il palazzo settecentesco rimase intatto, alcune parti furono consistentemente ampliate e decorate secondo lo stile del periodo tardo barocco.
    Dopo un ambizioso restauro nel XVIII secolo, il maniero ha subito negli anni alcuni interventi di ristrutturazione che lo hanno gravemente danneggiato.
    A causa di una lunga esposizione ai fenomeni di degrado e di interventi di restauro non adatti, gli elementi lapidei delle statue esterne e degli ornamenti decorativi del giardino, del recinto murario e del complesso principale danno solo un’ immagine sbiadita del passato splendore. Dopo numerosi decenni di degrado, un intervento di restauro risulta non più procrastinabile.

  • Особняк Дорвана, садами является одним из наиболее значимых памятников позднего барокко в Словении.
    В последние годы усадьба была тщательно исследована. Изучались архивные материалы, проводились научно-исследовательские работы, которые в совокупности позволили получить всеобъемлющую информацию об архитектурной истории усадьбы. Первое здание, как стало известно только после гравировки, выполненной Георгом Маттеусом Фишером, был простое, и в 1700 году было полностью перестроено неизвестным архитектором от имени графа Франца Энтони Сауэра. Под покровительством графа Джозеф Фаддей Ван Аттемс-Хайлигенкройца здание было реконструировано во второй половине 18-го века, согласно планам австрийского архитектора Йозефа Хубера (Вена, 1715 - Грац, 1787). Хотя здание 1700 года сохранилось нетронутым, но некоторые его части были значительно расширены и оформлены в стиле позднего барокко.
    С амбициозных реноваций XVIII века и до наших дней, в особняке проводились строительные работы, которые с течением времени сильно повредили здание.
    Из-за высокой подверженности разрушению и несоответствующих реставрационных работ каменные элементы экстерьера - статуи и украшения сада, заборы и главное здание практически не дают яркого представления о старой усадьбе. После нескольких десятилетий стремительного разрушения полная модернизация (восстановление) усадьбы просто необходима.

Fortress Bač     Dornava Manor